Przejdź do zawartości

samoanaliza

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

samoanaliza (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rozpatrywanie swoich czynów, przeżyć i emocji
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Człowiek, oddający się namiętności samoanalizy krytycznej i rozpatrujący z niedowierzaniem w lustrze swój profil troglodyty, nie może jednak uchodzić za zupełnie zrównoważonego zewnętrznie[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. samo- + analiza
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jerzy Stempowski, Szkice literackie. Chimera jako zwierzę pociągowe : 1929-1941, Narodowy Korpus Języka Polskiego.