samożywny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

samożywny (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) biol. odżywiający się prostymi związkami mineralnymi, tj. dwutlenkiem węgla i wodą, przy wykorzystaniu energii pobieranej ze środowiska; zob. też autotrofizm w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) autotroficzny
antonimy:
(1.1) cudzożywny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. samożywność ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: