sagan

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sagan (język polski)[edytuj]

sagan (1.1)
sagan (1.3)
sagan (1.4)
wymowa:
IPA[ˈsaɡãn], AS[sagãn], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przest. duże naczynie z miedzi bądź żelaza, w którym gotuje się wodę lub większe ilości jedzenia[1]
(1.2) zawartość sagana (1.1)
(1.3) przen. pot. łeb, głowa
(1.4) reg. krak. czajnik
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Szczepan stał znowu przy patelni, rondlach i saganach.[2]
(1.2) We trzech zjedli sagan zupy.
(1.3) Idź stąd już, bo walnę cię w ten głupi sagan!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. saganek m
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) tur. sagan[1]
(1.2-3) od (1.1)
uwagi:
tłumaczenia:
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: głowa
(1.4) zobacz listę tłumaczeń w haśle: czajnik
źródła:
  1. 1,0 1,1 August Bielowski Słownik języka polskiego, t. 5, Zakład narodowy imienia Ossolińskich, Lemberg, 1859, s. 280
  2. Stefan Żeromski: Wierna rzeka