rzucenie

rzucenie (język polski)

wymowa:

IPA: [ʒuˈt͡sɛ̃ɲɛ], AS: [žucẽńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od rzucić

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	rzucenie
dopełniacz	rzucenia
celownik	rzuceniu
biernik	rzucenie
narzędnik	rzuceniem
miejscownik	rzuceniu
wołacz	rzucenie

przykłady:

(1.1) O rzuceniu palenia już nawet nie wspominam.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. wrucić się, rzucić dk., rzucać ndk.

rzecz. przerzutka ż, odrzutowiec mrz, rzut, rzutnik, rzutka, rzucanie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: