Przejdź do zawartości

rymarz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [ˈrɨ̃maʃ], AS: [rỹmaš], zjawiska fonetyczne: wygł.• nazal.
ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rzem. rzemieślnik zajmujący się wyrabianiem przedmiotów ze skóry
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Oddać w banku osiemset rubli, aha… Do Lublina wysłać trzy albumy, tuzin portmonetek… Właśnie!… Do Wiednia przekaz na tysiąc dwieście guldenów… Z kolei odebrać transport… Zmonitować rymarza za nieodesłanie walizek… Bagatela!… Napisać list do Stasia… Bagatela…[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rymarstwo n
przym. rymarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Riemer[1]
uwagi:
por. siodlarz
zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać II. Rządy starego subjekta w: Bolesław Prus, Lalka, t. I, Gebethner i Wolff, Warszawa 1890, s. 10.