rymarz
Wygląd
rymarz (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rymarz rymarze dopełniacz rymarza rymarzy/rymarzów[1] celownik rymarzowi rymarzom biernik rymarza rymarzy/rymarzów narzędnik rymarzem rymarzami miejscownik rymarzu rymarzach wołacz rymarzu rymarze
- przykłady:
- (1.1) Oddać w banku osiemset rubli, aha… Do Lublina wysłać trzy albumy, tuzin portmonetek… Właśnie!… Do Wiednia przekaz na tysiąc dwieście guldenów… Z kolei odebrać transport… Zmonitować rymarza za nieodesłanie walizek… Bagatela!… Napisać list do Stasia… Bagatela…[2]
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- por. siodlarz
- zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) saddler
- arabski: (1.1) سراج
- bułgarski: (1.1) сарач m
- jidysz: (1.1) שאָרניק m (szornik)
- kaszubski: (1.1) sodlôrz m
- niemiecki: (1.1) Riemer m
- rosyjski: (1.1) шорник m
- ukraiński: (1.1) лимар m, римар m
- węgierski: (1.1) szíjgyártó
- wilamowski: (1.1) rīmer m
- źródła:
- 1 2
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4. - ↑
II. Rządy starego subjekta w: Bolesław Prus, Lalka, t. I, Gebethner i Wolff, Warszawa 1890, s. 10.