rygiel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

rygiel (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. rodzaj mechanizmu zamykającego, metalowy pręt lub sztabka wsuwane do odpowiedniego otworu lub skobla
(1.2) techn. przesuwny element blokujący ruch innych części mechanizmu lub maszyny
(1.3) bud. pręt konstrukcyjny poziomy albo pochyły, który łączy słupy drewnianego szkieletu budowlanego lub belka dzieląca szkielet ściany na mniejsze części czy też wydzielająca w niej otwory okienne albo drzwiowe
(1.4) geol. wał odgradzający kocioł polodowcowy od niższego piętra doliny lub odseparowywujący jeziora
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zasuwa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. ryglować ndk., zaryglować dk.
przym. ryglowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Riegel
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: