rutyna

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

rutyna (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ruˈtɨ̃na], AS[rutna], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) biochem. flawonoid pochodzenia roślinnego; zob. też rutyna w Wikipedii
(1.2) postępowanie według utartych szablonów
(1.3) monotonia, nuda, brak zmian
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) rutozyd
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.2) rzecz. rutyniarstwo n, rutyniarz m
(1.2) przym. rutynowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. routine
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: