rudel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Rudel

rudel (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przest. żegl. ster
(1.2) daw. wiosło[1][2]
(1.3) przest. stado saren bądź jeleni[3]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Sternik pochwycił za rudel. Kilka mocnych, miarowych poruszeń wiosłami i łódź jak delfin wyskoczyła z zatoki na pełne morze[4].
(1.3) Rudle saren po kilkanaście sztuk pasły się na polach kamieńskich niczym stada antylop[5]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) niem. Ruder[1][2]
(1.3) niem. Rudel[3]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: ster
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: wiosło
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło rudel I w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 2,2 Hasło rudel w: Słownik języka polskiego, red. Mieczysław Szymczak, t. suplementowy, s. 83, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992, ISBN 83-01-10902-5.
  3. 3,0 3,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło rudel II w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. Halina Rudnicka, Uczniowie Spartakusa, 1951, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  5. Mieczysław Jałowiecki, Requiem dla ziemiaństwa, 2003, Narodowy Korpus Języka Polskiego.