Przejdź do zawartości

roztrzaskać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
(Przekierowano z roztrzaskać się)

roztrzaskać (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. roztrzaskiwać)

(1.1) silnym uderzeniem lub rzutem o twardą powierzchnię sprawić, że coś rozpada się na wiele drobnych kawałków
(1.2) doprowadzić do poważnego urazu części ciała

czasownik zwrotny dokonany roztrzaskać się (ndk. roztrzaskiwać się)

(2.1) rozpaść się na wiele kawałków
(2.2) o części ciała: doznać poważnego urazu
odmiana:
(1.1-2)
(2.1-2)
przykłady:
(1.1) To grał mały chłopczyk, który od dawna marzył o tym, aby mieć swoje skrzypce, wreszcie ojciec mu je sprawił. Któryś z żołnierzy podszedł do niego, wyrwał mu skrzypce i, uderzając o płot, roztrzaskał je na drobne kawałki[1].
(1.2) Destylat zbożowy z dodatkiem ziół, przyrządzony według tajemnej wiedzy samozwańczego mnicha i szarlatana Grigorija Rasputina. Gdyby udało się precyzyjnie poznać jego skład, uczeni mogliby rozwiązać zagadkę niezwykłej żywotności brodatego oszusta, który przeżył otrucie cyjankiem, cztery rany postrzałowe i roztrzaskanie głowy drewnianą pałką[2].
(2.1) (…) skierował samochód wprost na wąwóz za cmentarzem. Samochód runął w ten wąwóz z łoskotem i roztrzaskał się[3].
składnia:
(1.1-2) roztrzaskać + B.
kolokacje:
(1.1) roztrzaskać na kawałki
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. roz- + trzaskać[4]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Piotr Brysacz, Czyżyk na drogę, Paśny Buriat, Kielce 2019.
  2. Aleksander Przybylski, Literacki almanach alkoholowy, Wydawnictwo słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2016.
  3. Michaił Bułhakow, Mistrz i Małgorzata, Irena Lewandowska, Witold Dąbrowski (tłum.), s. 216.
  4. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.