rozbiórka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

rozbiórka (język polski)[edytuj]

rozbiórka (1.1)
wymowa:
IPA[rɔzˈbʲjurka], AS[rozbʹi ̯urka], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) czynność demontażu budynku
(1.2) pot. czynność demontażu maszyn
(1.3) środ. rozbiór mięsa
(1.4) poligr. odwrotna czynność składania zecerskiego[1]
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rozbiór m, rozbieranie n, rozebranie n
czas. rozbierać ndk., rozebrać dk.
przym. rozbiórkowy, rozbiorowy, rozbiorczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło rozbiórka w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.