Przejdź do zawartości

romantyczny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

romantyczny (język polski)

[edytuj]
poeta romantyczny (1.1)
romantyczny (1.2) spacer
wymowa:
IPA: [ˌrɔ̃mãnˈtɨt͡ʃnɨ], AS: [rõmãntyčny], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) związany z romantyzmem jako epoką literacką (i kierunkiem w sztuce), charakteryzujący romantyzm
(1.2) pot. taki, który jest tajemniczy, wrażliwy, uczuciowy, poetyczny, marzycielski
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Epoka romantyczna stworzyła własny model bohatera literackiego.
(1.2) Skompromitowany przez Gabrysię przed całą żeńską drużyną koszykarską, której uczestniczkijak się okazałowszystkie miały okazję słuchać tych samych komplementów i romantycznych porównań do kwiatu jabłoni, mówi jej, że jest prozaiczna jak kalafior[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) poeta / malarz / artysta romantyczny • nurt romantyczny
(1.2) romantyczny wieczór / spacer • romantyczna kolacja
synonimy:
antonimy:
(1) nieromantyczny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. romantyzm m, romantyk m, romantyczka ż, romantyczność ż, romantyka ż
czas. romantyzować
przysł. romantycznie
przym. romantycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. romantique
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Kwiat kalafiora” w: pl.wikipedia.org.