romantyczność

From Wikisłownik
Jump to navigation Jump to search

romantyczność (język polski)[edit]

pronunciation:
definitions:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest romantyczne; cecha tych, którzy romantyczni
inflection:
(1.1)
examples:
syntax:
(1.1) romantyczność + D.
collocations:
synonyms:
antonyms:
hypernyms:
(1.1) cecha
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
przym. romantyczny
przysł. romantycznie
rzecz. romantyka ż, romantyzm mrz
idioms:
etymology:
(1.1) pol. romantyczny + -ość
notes:
translations:
sources: