rogacz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

rogacz (język polski)[edytuj]

rogacz (1.1)
wymowa:
IPA[ˈrɔɡaʧ̑], AS[rogač]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zwierzę, które ma rogi, zwykle jeleń

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pot.[1][2][3][4] przen. żart.[5][2][4] lub pogard.[5][2][3] zdradzany mąż
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Na polanie pasły się rogacze.
(2.1) Jej mąż nawet nie wie, jakim jest rogaczem.
składnia:
kolokacje:
(1.1) jelonek rogacz
(2.1) być / stać się rogaczem
synonimy:
(1.1) kozioł
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. róg m, rożek m, rogacizna ż, rogal m, rogalik m, rogaś m
przym. rogaty
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. róg
(2.1) zob. przyprawić rogi
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło rogacz w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 2,2 Hasło rogacz w: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, red. Halina Zgółkowa, t. 36, s. 146, Poznań, Wydawnictwo Kurpisz, 1994-2005, ISBN 83-900203-3-5.
  3. 3,0 3,1 Hasło rogacz w: Inny słownik języka polskiego PWN, red. Mirosław Bańko, t. II, s. 454, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2014, ISBN 978–83–01–17799–7.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Hasło rogacz w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, s. 973, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, ISBN 978-83-01-14198-1.
  5. 5,0 5,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło rogacz w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.