rochmanny
Wygląd
rochmanny (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) daw. o zwierzęciu: ujarzmiony, oswojony; taki, który nie odczuwa naturalnego lęku przed człowiekiem[1]
- (1.2) daw. o człowieku: łagodny w obyciu, spokojny, skromny[2]
- przykłady:
- (1.1) (…) W lot one ostre zęby i ogromne spony Na gałęziste rogów jelenich korony I na łaskawych łosi kopyta frymarczy, Już rochmanny, już grzywy nie jeży, nie warczy (…)[3].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rochmanienie n
- czas. rochmanić
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ros. рахма́нный < arab.[4]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „rochmanny” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑
Stanisław Bąk, Maria Renata Mayenowa, Franciszek Pepłowski i in., Słownik polszczyzny XVI wieku, PAN, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1966–. - ↑ Wacław Potocki, Transakcja Wojny Chocimskiej, Aleksander Brückner (uwspół.), 1670.
- ↑
Hasło „rochmanny” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.