robactwo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

robactwo (język polski)[edytuj]

robactwo (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik zbiorowy, rodzaj nijaki

(1.1) ogół bezkręgowców budzących odrazę, zwłaszcza pasożytów i szkodników
(1.2) reg. (Mazury) drób[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Właściciel zapewniał, że w domu nie ma żadnego robactwa.
(1.1) Smród, zalane ściany i sufity, robactwotakieatrakcjezapewnia sąsiadom ta pani.
(1.1) Posmarowałem bydło octem, żeby chronić je przed robactwem.
składnia:
kolokacje:
(1.1) robactwo pełza / wypełza / lęgnie się / roi się / opanowujeśrodek / specyfik / płyn / trutka na robactwo • plugawe robactwo
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. robak m, robaczek m, robaczywienie n, robal mzw
czas. robaczywieć ndk.
przym. robaczy, robaczywy
związki frazeologiczne:
jak robactwo na świeżego trupa
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Władysław Migdał, Łukasz Migdał, Słownictwo gwarowe w hodowli zwierząt, „Wiadomości Zootechniczne”, r. XLVI, nr 3/2008, s. 60.