renoma

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

renoma (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[rɛ̃ˈnɔ̃ma], AS[rẽnõma], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sława, dobra opinia o kimś lub o czymś
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Pan Kowalski cieszył się renomą dobrego artysty.
składnia:
(1.1) renoma + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) prestiż, wziętość, sława, popularność, rozgłos
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. renomowany
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc. renommée[1] , łac. nominare - „nazywać”, z nomen - „nazwa”, „imię
uwagi:
(1.1) Renoma oznacza bardzo dobrą opinię, świetną reputację, niepoprawne zatem jest użycie wyrażenia dobra renoma, gdyż jest to pleonazm, nie można mieć też złej renomy[2]
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło renoma w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „renoma i reputacja” w: Poradnia językowa PWN.