renegat

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

renegat (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) książk. człowiek porzucający swoje przekonania, zdradzający dawnych sojuszników
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) odstępca, zdrajca, judasz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. renegactwo n
forma żeńska renegatka ż
przym. renegacki
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

renegat (język słoweński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) renegat[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. renegatstvo n
forma żeńska renegatka ż
przym. renegatski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: