Przejdź do zawartości

rektorat

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Podobna pisownia Podobna pisownia: rektorát

rektorat (język polski)

[edytuj]
posiedzenie senatu w rektoracie (1.3)
rektorat (1.4) Uniwersytetu Śląskiego
wymowa:
rek•to•rat
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) stanowisko, godność lub urząd rektora
(1.2) okres sprawowania obowiązków przez rektora
(1.3) biuro lub sekretariat rektora szkoły wyższej
(1.4) budynek, w którym mieści się rektorat (1.3)
(1.5) ogół urzędników zatrudnionych w rektoracie (1.3)
odmiana:
(1)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikrektoratrektoraty
dopełniaczrektoraturektoratów
celownikrektoratowirektoratom
biernikrektoratrektoraty
narzędnikrektoratemrektoratami
miejscownikrektoracierektoratach
wołaczrektoracierektoraty
przykłady:
(1.1) W 1955 r. prof. Andrzej Grodek przejął rektorat po prof. Oskarze Lange, wybitnym naukowcu, ale człowieku miękkim[1].
(1.2) W ciągu ostatnich lat bardzo owocnego rektoratu prof. Kazimierza Flagi uczelnia rozwinęła szeroko swe międzynarodowe kontakty[2].
(1.3) Już w czerwcu odbyło się spotkanie w rektoracie uczelni z udziałem marszałka, wojewody [...] oraz rektora Bałandy[3].
(1.4) Studenci uczcili jubileusz bardziej rozrywkowo. Dla nich w piątkowy wieczór odbył się koncert na placu przed rektoratem[4].
(1.5) Spotkanie w Bunkrze ma odbyć się w innym terminie. [...] To efekt nacisków rektoratu na dyrekcję Instytutu Socjologii UJ [...][5].
składnia:
kolokacje:
(1.1) objąć rektorat • przejąć po kimś rektorat
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.3) biuro
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rektor mos, rektorka ż, prorektor mos, prorektorka ż, rektorowa ż, rektorstwo n
przym. rektorski, rektoracki[6], prorektorski
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. rectorat[7][8] < śrłac. rectoratus → rektorat[7][9] < łac. rector → rządca; władca[9] < łac. regere[9]
por. rektor
uwagi:
W znaczeniach (1.1) oraz (1.2) wyraz występuje zwykle w liczbie pojedynczej[7].
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Agnieszka Wróblewska, UCZELNIE, „Gazeta Wyborcza”, 1995-12-01, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. ↑ (rtk), Misja uczelni, „Gazeta Krakowska”, 2002-10-04, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. ↑ Bramy raju, „Dziennik Polski”, 2006-08-05, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  4. ↑ Ekz, Laser show na dziesięciolecie PWSZ, „Życie Podkarpackie”, 2008-10-15, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  5. ↑ (AK), Pełnomocnik broni, „Gazeta Krakowska”, 2004-04-24, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  6. ↑ red. Mieczysław Szymczak, Słownik ortograficzny języka polskiego wraz z zasadami pisowni i interpunkcji, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1986, ISBN 83-01-05654-1.
  7. 1 2 3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „rektorat” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  8. ↑ Lidia Wiśniakowska, Słownik wyrazów obcych PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2004, ISBN 83-01-14197-2.
  9. 1 2 3 Władysław Kopaliński, Podręczny słownik wyrazów obcych, Oficyna Wydawnicza RYTM, Warszawa 1999, ISBN 83-87893-78-1.

rektorat (język słoweński)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) rektorat[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=rektorat&oldid=8757714”