reformatorka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

reformatorka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌrɛfɔrmaˈtɔrka], AS[reformatorka], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) forma żeńska od: reformator
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na zachodzie Europy Katarzyna II uważana była za reformatorkę i monarchinię oświeconą.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. reforma ż, reformowalność ż, reformatorstwo n, reformizm m, reformista m, reformistka ż, reformacja ż, reformowanie n, zreformowanie n
forma męska reformator m
czas. reformować ndk., zreformować dk.
przym. reformowalny, reformatorski, reformistyczny, reformacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: reformator
źródła: