realność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

realność (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest realne; cecha tych, którzy realni
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
(1.1) realność + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) faktyczność, rzeczywistość, fizyczność
antonimy:
(1.1) nierealność, wirtualność
hiperonimy:
(1.1) cecha
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. realistyczność ż, nierealność ż, real m, urealnienie n, urealnianie n, realista m, realistka ż, realizm m, surrealizm m, hiperrealizm m, realizacja ż, surrealistyczność ż, hiperrealistyczność ż, realizowanie n, zrealizowanie n, realia nmos
czas. realizować ndk., zrealizować dk., urealniać ndk., urealnić dk.
przym. realny, realistyczny, surrealistyczny, hiperrealistyczni, nierealny, nierealistyczny
przysł. realnie, nierealnie, surrealistycznie, hiperrealistycznie, nierealnie, nierealistycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. realny + -ość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: