rataj
rataj (język polski)
[edytuj].jpg)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) hist. W średniowiecznej Polsce wolny chłop zobowiązany do pracy na roli właściciela ziemskiego w zamian za pożyczkę i pozwolenie na założenie gospodarstwa na jego ziemi[1]
- (1.2) hist. zaw. najemny pracownik w folwarku, pracujący głównie na roli[2]
- (1.3) hist. członek grupy ludności wiejskiej o charakterze służebnym, powołanej do obróbki ziemi dworskiej w domenach książęcych, zamieszkującej odrębne osady[3]
- (1.4) gw. ktoś udzielający rady, pomocy[4]
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rataj rataje[5] dopełniacz rataja ratajów[5]/ratai[5] celownik ratajowi ratajom biernik rataja ratajów/ratai narzędnik ratajem ratajami miejscownik rataju ratajach wołacz rataju rataje
- przykłady:
- składnia:
- antonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „rataj” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „rataj” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Mały słownik kultury dawnych Słowian, red. Lech Leciejewicz, Wiedza Powszechna, Warszawa 1972, s. 325.
- ↑ Hasło „rataj” w: Antoni Krasnowolski, Władysław Niedźwiedzki, M. Arcta Słownik Staropolski, 1920.
- 1 2 3 Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Wiedza Powszechna, Warszawa 1997, ISBN 978-83-214-1375-4.
- ↑ Hasło „ratać” w: Antoni Krasnowolski, Władysław Niedźwiedzki, M. Arcta Słownik Staropolski, 1920.
