ranczer
ranczer (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) osoba prowadząca ranczo
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ranczer ranczerzy dopełniacz ranczera ranczerów celownik ranczerowi ranczerom biernik ranczera ranczerów narzędnik ranczerem ranczerami miejscownik ranczerze ranczerach wołacz ranczerze ranczerzy
- przykłady:
- (1.1) Argentyńską stolicę od kilku dni spowija dym z pastwisk wypalanych przez ranczerów[1].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ wiadomosci.wp.pl
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
