radykał

From Wikisłownik
Jump to navigation Jump to search

radykał (język polski)[edit]

pronunciation:
definitions:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ekstremista, zwolennik radykalizmu, osoba o poglądach skrajnych
inflection:
(1.1)
examples:
(1.1) (…) u nas radykał znaczy tyle, co ekstremista, polityczny wariat. Tymczasem łacińskie określenieradicalis" znaczy tyle, cozakorzeniony" (od radix - korzeń), odwołujący się do źródła[2].
syntax:
collocations:
synonyms:
antonyms:
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
rzecz. radykalizm m, radykalność ż, radykalista m
forma żeńska radykalistka ż
czas. radykalizować ndk.
przym. radykalny
przysł. radykalnie
idioms:
etymology:
notes:
translations:
sources:
  1. Hasło radykał w: Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, s. 623, Warszawa, Polskie Wydawnictwo Naukowe, 1980, ISBN 83-01-03811-X.
  2. „Wprost”, nr 22-25, 2006, s. 3.