racuch

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

racuch (język polski)[edytuj]

racuchy (1.1)
wymowa:
IPA[ˈraʦ̑ux], AS[racuχ]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. niewielki, pulchny placek z ciasta drożdżowego na zsiadłym mleku, smażony na tłuszczu, jadany na słodko; zob. też racuchy w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Często proszę babcię, by mi usmażyła racuchy z jabłkami.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) raczuch, ajerkuch, brąziak
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) placek
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. raczuch m
zdrobn. racuszek m
przym. racuchowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pożyczka z języka białoruskiego, przez Mazowsze w języku ogólnopolskim, która brzmiała początkowo jako hreczuszki, reczuszki → nazwa placków hreczanych, pączki z mąki hreczanej na oleju, małe placki hreczane, później racuchy
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: