racjonalizm

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

racjonalizm (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥], AS[racʹi ̯õnalʹism̦], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.nazal.akc. pob.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) preferowanie w decyzjach argumentów rozumowych (zwłaszcza nad emocjonalnymi)
(1.2) postawa odrzucająca tezy nie mające uzasadnienia rozumowego, np. wynikające wyłącznie z wiary, tradycji, autorytetu, itp.; zob. też światopogląd racjonalistyczny w Wikipedii
(1.3) filoz. pogląd uznający za możliwe poznanie prawdy z użyciem samego rozumu; zob. też racjonalizm filozoficzny w Wikipedii
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1-3) irracjonalizm
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. racjonalność ż, racjonalista m, racjonalistka ż, racjonalizowanie n, zracjonalizowanie n
przym. racjonalny, racjonalistyczny
przysł. racjonalnie, racjonalistycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.