racjonalizm

racjonalizm (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌrat͡sʲjɔ̃ˈnalʲism̥], AS: [racʹi ̯õnalʹism̦], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.• nazal.• akc. pob.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) preferowanie w decyzjach argumentów rozumowych (zwłaszcza nad emocjonalnymi)

(1.2) filoz. postawa odrzucająca tezy nie mające uzasadnienia rozumowego, np. wynikające wyłącznie z wiary, tradycji, autorytetu, itp.; zob. też światopogląd racjonalistyczny w Wikipedii

(1.3) filoz. pogląd uznający za możliwe poznanie prawdy z użyciem samego rozumu; zob. też racjonalizm filozoficzny w Wikipedii

odmiana:

(1.1-3) blm,

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	racjonalizm	racjonalizmy
dopełniacz	racjonalizmu	racjonalizmów
celownik	racjonalizmowi	racjonalizmom
biernik	racjonalizm	racjonalizmy
narzędnik	racjonalizmem	racjonalizmami
miejscownik	racjonalizmie	racjonalizmach
wołacz	racjonalizmie	racjonalizmy

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1-3) irracjonalizm

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. deracjonalizacja ż, racjonalność ż, racjonalista m, racjonalistka ż, racjonalizowanie n, zracjonalizowanie n

przym. racjonalny, racjonalistyczny

przysł. racjonalnie, racjonalistycznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. rationalisme

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) rationalism; (1.2) rationalism; (1.3) rationalism
• białoruski: (1.1) рацыяналізм m; (1.2) рацыяналізм m; (1.3) рацыяналізм m
• czeski: racionalismus m
• duński: (1.3) rationalisme w
• francuski: (1.1) rationalisme m
• hiszpański: (1.3) racionalismo m
• niemiecki: (1.1) Rationalismus m; (1.2) Rationalismus m; (1.3) Rationalismus m
• nowogrecki: (1.3) ρασιοναλισμός m
• rosyjski: (1.1) рационали́зм m; (1.2) рационали́зм m; (1.3) рационали́зм m
• szwedzki: (1.1) rationalism w; (1.2) rationalism w; (1.3) rationalism w
• ukraiński: (1.1) раціоналі́зм m; (1.2) раціоналі́зм m; (1.3) раціоналі́зм m

źródła: