racjonalizm

From Wikisłownik
Jump to navigation Jump to search

racjonalizm (język polski)[edit]

pronunciation:
IPA[ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥], AS[racʹi ̯õnalʹism̦], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.nazal.akc. pob.
definitions:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) preferowanie w decyzjach argumentów rozumowych (zwłaszcza nad emocjonalnymi)
(1.2) postawa odrzucająca tezy nie mające uzasadnienia rozumowego, np. wynikające wyłącznie z wiary, tradycji, autorytetu, itp.; zob. też światopogląd racjonalistyczny w Wikipedii
(1.3) filoz. pogląd uznający za możliwe poznanie prawdy z użyciem samego rozumu; zob. też racjonalizm filozoficzny w Wikipedii
inflection:
(1.1-3)
examples:
syntax:
collocations:
synonyms:
antonyms:
(1.1-3) irracjonalizm
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
rzecz. racjonalność ż, racjonalista m, racjonalistka ż, racjonalizowanie n, zracjonalizowanie n
przym. racjonalny, racjonalistyczny
przysł. racjonalnie, racjonalistycznie
idioms:
etymology:
notes:
translations:
sources:
  1. 1,0 1,1 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.