rachatłukum

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

rachatłukum (język polski)[edytuj]

rachatłukum (1.1)
wymowa:
IPA[ˌraxatˈwukũm], AS[raχatu̯ukũm], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy

(1.1) kulin. cuk. słodki przysmak z Bliskiego Wschodu, wyrób cukierniczy o konsystencji galaretki, zawierający dodatki, np. migdały, orzechy lub kawałki owoców, serwowany w formie kostek oprószonych cukrem pudrem; zob. też rachatłukum w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
(1.1) Najbardziej lubię rachatłukum aromatyzowane wodą różaną.
składnia:
kolokacje:
(1.1) kostka rachatłukum
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) osm. (rahat-lokum – rachatłukum) < arab. راحة حلقوم (raḥat al-ḥulqum albo rāhat halkūm – „ukojenie gardła”)
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
tłumaczenia:
źródła: