równoczesny

równoczesny (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) odbywający się w tym samym czasie

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	równoczesny		równoczesna	równoczesne	równocześni	równoczesne
dopełniacz	równoczesnego		równoczesnej	równoczesnego	równoczesnych
celownik	równoczesnemu		równoczesnej	równoczesnemu	równoczesnym
biernik	równoczesnego	równoczesny	równoczesną	równoczesne	równoczesnych	równoczesne
narzędnik	równoczesnym		równoczesną	równoczesnym	równoczesnymi
miejscownik	równoczesnym		równoczesnej	równoczesnym	równoczesnych
wołacz	równoczesny		równoczesna	równoczesne	równocześni	równoczesne

przykłady:

(1.1) W obrabiarkach ze sterowaniem odcinkowym w zasadzie nie jest możliwy równoczesny ruch w kilku kierunkach wzdłuż prowadnic.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) izochroniczny, jednoczesny, koincydencyjny, paralelny, równoległy, symultaniczny, synchroniczny, współbieżny, współrzędny, zbieżny

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. równoczesność ż

przysł. równocześnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) simultaneous, concurrent
• duński: (1.1) samtidig
• francuski: (1.1) simultané
• hiszpański: (1.1) simultáneo
• kaszubski: (1.1) równoczasny, równoczasowny
• łotewski: (1.1) vienlaicīgs
• niderlandzki: (1.1) gelijktijdig
• niemiecki: (1.1) gleichzeitig
• portugalski: (1.1) simultâneo
• rosyjski: (1.1) одновременный
• węgierski: (1.1) egyidejű
• włoski: (1.1) simultaneo

źródła: