quieken

quieken (język niemiecki)

wymowa:

IPA: /'kvi:kən/

^{ⓘ ⓘ}

znaczenia:

czasownik słaby, nieprzechodni

(1.1) kwiczeć, zakwiczeć

odmiana:

(1.1) quieck|en (quiekt), quiekte, hat gequiekt

przykłady:

(1.1) Das Ferkel quiekte kurz und lief den Zaun entlang. → Prosię zakwiczało krótko i pobiegło wzdłuż płotu.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) quieksen

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: