pytel

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

pytel (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpɨtɛl], AS[pytel]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) worek z muślinu, służący do przesiewania mąki; zob. też pytel w Wikipedii
(1.2) przest. odsiewacz
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. pytlowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
czes. pytelworek[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.

pytel (język czeski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) wór, worek
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
kupovat zajíce v pytli
etymologia:
uwagi:
źródła: