pytel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pytel (język polski)[edytuj]

pytel (1.1)
wymowa:
IPA[ˈpɨtɛl], AS[pytel]
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. worek z muślinu do przesiewania mąki; zob. też pytel w Wikipedii
(1.2) przest. odsiewacz
(1.3) reg. wzornik z haftami z materiału
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Najcieńszy pytel daje mąkę najcieńszą, a zarazem najbielszą, bo najmniej otrąb przepuszcza[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) worek
(1.3) wzornik
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pytlowanie n
czas. pytlować ndk.
przym. pytlowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.pol. pytel < czes. pytel[1] < swn. butilworek
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Piekarstwo (wyd. 1900)

pytel (język czeski)[edytuj]

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) wór, worek
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
kupovat zajíce v pytli
etymologia:
uwagi:
źródła: