pykać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pykać (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik niedokonany (dk. pyknąć)

(1.1) wydawać za pomocą warg charakterystyczne dźwięki podczas palenia fajki, cygara
(1.2) o silnikach, gotujących się potrawach itp.: wydawać dźwięki podobne do odgłosów wydawanych wargami podczas pykania z fajki, cygara
(1.3) pot. palić fajkę
(1.4) pot. ogrywać kogoś
(1.5) pot. grać w coś
(1.6) slang. udać się
odmiana:
(1.1-6)
przykłady:
(1.1) Odwróciła się na pięcie i stanęła jak wryta, natrafiając na sympatycznego staruszka w białym garniturze który wesoło pykał fajką.[1]
(1.2) Rosół sobie pyka na małym ogniu i pachnie niedzielnie.[2]
(1.5) Mój syn nic nie robi, tylko całe dnie pyka w obrzydliwie krwawe gierki.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pykanie n, pyknięcie n
czas. pyknąć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
nie mylić z: pukać
(1.6) najczęściej używane w asp. dk., w 3. os. lp przesz., w żartobliwej formie „pykło” albo „nie pykło”
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) puff
źródła:
  1. Próżnia, fantastyka.pl
  2. Rosół na małym ogniu, ugotuj.to