puszta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

puszta (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpuʃta], AS[pušta]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) geogr. step na Wielkiej Nizinie Węgierskiej; zob. też puszta w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blm
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) węg. puszta[1]
uwagi:
(1.1) por. step • pampa • preria
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło puszta w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.

puszta (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) geogr. puszta
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

puszta (język węgierski)[edytuj]

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) pustkowie, pustynia
(1.2) geogr. puszta

przymiotnik

(2.1) pusty, opuszczony
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pusztaság, pusztítás, pusztító, pusztulás
czas. pusztít, pusztul
przym. pusztító
przysł. pusztán
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: