pursuit

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pursuit (język angielski)[edytuj]

wymowa:
bryt. IPA/pəˈsju:t/, IPA/pɜːˈsju:t/
amer. IPA/pɝˈsu:t/
wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) pościg, pogoń
(1.2) zajęcie, praca, pasja
(1.3) dążenie
odmiana:
(1) lp pursuit, lm pursuits
przykłady:
(1.1) She set off in pursuit of the thief.Ruszyła w pogoń za złodziejem.
składnia:
(1.1) in pursuit
kolokacje:
(1.1) in pursuit of, pursuit of
(1.2) absorbing pursuit, fascinating pursuit, indoor pursuit, intellectual pursuit, interesting pursuit, off-duty pursuit, outdoor pursuit
(1.3) be fond of pursuit, follow pursuit, have pursuit, take up pursuit
synonimy:
(1.1) chase, hunt, search
(1.2) profession, vocation, hobby, pastime, activity, recreation
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. pursue
rzecz. pursuer
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.franc. purseute
uwagi:
źródła: