puenta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

puenta (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) lit. myśl kończąca czyjąś wypowiedź lub utwór literacki[1]; zob. też puenta w Wikipedii
(1.2) przen. zakończenie czegoś: procesu, działania lub sprawy, które nadaje im szczególny sens[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Ta historia jest ciekawa, ale puenta przy niej najciekawsza.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pointa
(1.2) pointa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) sumacja
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. puentowanie n, spuentowanie n, puentylizm m, puentylista m
czas. puentować ndk., spuentować dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło puenta w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.