publicystyka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

publicystyka (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) lit. jakakolwiek wypowiedź lub tekst polemiczny dotyczący aktualnych wydarzeń i problemów ogłaszany w mediach; zob. też publicystyka w Wikipedii
(1.2) lit. tworzenie tekstów publicystycznych, dziennikarstwo publicystyczne
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Franek wspiął się na wyżyny publicystyki.
(1.1) Wieczorną publicystykę czerpie przed snem z ekranu telewizora.
składnia:
kolokacje:
(1.1) publicystyka naukowa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) twórczość
(1.2) tworzenie
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. publicysta mos, publicystka ż, publicystyczność ż
przym. publicystyczny, publiczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) niem. Publizistik < łac. publicuspowszechny, społeczny
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: