Przejdź do zawartości

publicystyka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

publicystyka (język polski)

[edytuj]
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) liter. jakakolwiek wypowiedź lub tekst polemiczny dotyczący aktualnych wydarzeń i problemów ogłaszany w mediach; zob. też publicystyka w Wikipedii
(1.2) liter. tworzenie tekstów publicystycznych, dziennikarstwo publicystyczne
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Franek wspiął się na wyżyny publicystyki.
(1.1) Wieczorną publicystykę czerpie przed snem z ekranu telewizora.
składnia:
kolokacje:
(1.1) publicystyka naukowa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) twórczość
(1.2) tworzenie
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. publicysta mos, publicystka ż, publicystyczność ż
przym. publicystyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Publizistik[1] < łac. publicuspowszechny, społeczny[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „publicystyka” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „publicystyka” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.