publicysta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

publicysta (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) autor artykułów, felietonów i reportaży ogłaszanych w prasie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) A pisarz i publicysta niemiecki Gottfried Kinkel napisał wprost: „Zmartwychwstanie Polski - siłą Niemiec".[1]
(1.1) Dwuletni epizod z życia dziedzica tronu moskiewskiego, a następnie władcy Cesarstwa Rosyjskiego, uznawanego powszechnie u schyłku XIX wieku za najpotężniejsze mocarstwo światowe, wzbudzał zainteresowanie historyków i publicystów.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) autor
hiponimy:
(1.1) dziennikarz, felietonista, komentator, krytyk, reportażysta[3]
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. publicystyka ż, publicystyczność ż, publiczność ż
forma żeńska publicystka ż
przym. publicystyczny, publiczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. publicuspowszechny, społeczny
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Franciszek Sikorski, Pomosty: z dziejów stosunków polsko-niemieckich, s. 42
  2. Jan Sobczak, Mikołaj II - ostatni car Rosji: studium postaci i ewolucji władzy, Wydawnictwo Bellona 2009, s. 79
  3. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.