puścić kantem

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

puścić kantem (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpuɕʨ̑iʨ̑ ˈkãntɛ̃m], AS[puśćić kãntẽm], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

fraza czasownikowa dokonana

(1.1) pot. porzucić, opuścić kogoś, zerwać z kimś[1]
odmiana:
(1.1) zob. puścić, „kantem” nieodm.
przykłady:
(1.1)
składnia:
(1.1) puścić + B. (kogoś) + kantem
kolokacje:
synonimy:
(1.1) puścić w trąbę
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
źródła:
  1. Stanisław Bąba, Jarosław Liberek, Słownik frazeologiczny współczesnej polszczyzny, s. 668, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, ISBN 83-01-13696-0.