psychofarmakologia

psychofarmakologia (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌpsɨxɔfarmakɔˈlɔɟja], AS: [psyχofarmakoloǵi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.• i → j 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. farm. gałąź farmakologii zajmująca się badaniem wpływu leków psychoaktywnych na stan psychiczny człowieka; zob. też psychofarmakologia w Wikipedii

odmiana:

(1.1) blm,

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	psychofarmakologia	psychofarmakologie
dopełniacz	psychofarmakologii	psychofarmakologii / przest. psychofarmakologij
celownik	psychofarmakologii	psychofarmakologiom
biernik	psychofarmakologię	psychofarmakologie
narzędnik	psychofarmakologią	psychofarmakologiami
miejscownik	psychofarmakologii	psychofarmakologiach
wołacz	psychofarmakologio	psychofarmakologie

przykłady:

(1.1) Poznałem nieco bliżej pana Alberto Orlandini, który był dyrektorem szpitala psychiatrycznego w Santiago de Cuba i autorem podręcznika psychofarmakologii.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. psychofarmakolog m/ż, psychofarmakolożka ż

przym. psychofarmakologiczny

przysł. psychofarmakologicznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. psycho- + farmakologia

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) psychopharmacology
• francuski: (1.1) psychopharmacologie ż
• hiszpański: (1.1) psicofarmacología ż
• niemiecki: (1.1) Psychopharmakologie ż

źródła: