psychoanalityk

psychoanalityk (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) psycholog, który stosuje psychoanalizę w leczeniu swoich pacjentów

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	psychoanalityk	psychoanalitycy
dopełniacz	psychoanalityka	psychoanalityków
celownik	psychoanalitykowi	psychoanalitykom
biernik	psychoanalityka	psychoanalityków
narzędnik	psychoanalitykiem	psychoanalitykami
miejscownik	psychoanalityku	psychoanalitykach
wołacz	psychoanalityku	psychoanalitycy
depr. M. i W. lm: (te) psychoanalityki

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. psychoanaliza ż

forma żeńska psychoanalityczka

przym. psychoanalityczny

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) psychoanalyst
• baskijski: (1.1) psikoanalista
• białoruski: (1.1) псіхааналітык m
• estoński: (1.1) psühhoanalüütik
• francuski: (1.1) psychanalyste m ż
• hiszpański: (1.1) psicoanalista m, sicoanalista m
• niemiecki: (1.1) Psychoanalytiker m
• nowogrecki: (1.1) ψυχαναλυτής m
• rosyjski: (1.1) психоаналитик m
• szwedzki: (1.1) psykoanalytiker
• węgierski: (1.1) pszichoanalitikus
• włoski: (1.1) psicanalista m ż

źródła: