psotny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

psotny (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który psoci
(1.2) reg. deszczowy
(1.3) daw. skory do rozpusty
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dokuczliwy, figlarny, łobuzerski, niegrzeczny, nieposłuszny, swawolny, war. rzad. psotliwy
(1.2) słotny
(1.3) rozpustny, sprośny
antonimy:
(1.1) grzeczny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. psocenie n, psota ż, psotnica ż, psotnik mos
czas. psocić ndk.
przym. psotliwy
przysł. psotnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

psotny (język kaszubski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) psotny
odmiana:
przykłady:
(1.1) To taczi psotny knôp!To taki psotny chłopiec!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) brojarsczi, brójny, nipòcy, rowarsczi, war. rzad. psotlëwi
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. psota ż, psotnica ż, psotelnica ż, psotnik m, psotelnik m, psotélc m
czas. psocëc ndk.
przym. psotlëwi
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: