psotnik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

psotnik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpsɔtʲɲik], AS[psotʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ten kto psoci, lubi psocić, skłonny jest do psot
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) figlarz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. psota ż
forma żeńska psotnica ż
przym. psotny
przysł. psotnie
czas. psocić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: