przytulić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

przytulić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pʃɨˈtulʲiʨ̑], AS[pšytulʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. 
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk.  przytulać)

(1.1) okazać czułość poprzez przybliżenie do siebie i objęcie się
(1.2) dać schronienie
(1.3) slang.  dostać, otrzymać, zarobić

czasownik zwrotny dokonany przytulić się (ndk.  przytulać się)

(2.1) przycisnąć się do kogoś z czułością; zbliżyć się do siebie, dotykając się wzajemnie; także: przywrzeć do czegoś
(2.2) książk.  schronić się u kogoś, znaleźć opiekę, dach nad głową
odmiana:
(1)
(2)
przykłady:
(1.1) W czasie podróży w rejony arktyczne o niczym nie myślałem częściej, niż o chwili, kiedy będę mógł znów przytulić.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) uściskać, objąć, wziąć w ramiona, przycisnąć, wtulić
(1.2) przygarnąć, przyjąć, otoczyć, osłonić
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  przytulenie n  dk. , przytulanie n  ndk. , przytulanka f , przytulność f 
przym.  przytulny
przysł.  przytulnie
czas.  przytulać ndk. 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: