przytulać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

przytulać (język polski)[edytuj]

kobieta przytula (1.1) dziecko
oni przytulają się (2.1)
wymowa:
IPA[pʃɨˈtulaʨ̑], AS[pšytulać], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. 
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) aspekt niedokonany od przytulić

czasownik zwrotny niedokonany przytulać się

(2.1) aspekt niedokonany od przytulić się
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  przytulenie n , przytulanie n , przytulanka f , przytulność f , przytulisko n 
czas.  tulić, przytulić dk. 
przym.  przytulny, przytulankowy
przysł.  przytulnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1-2) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: przytulić
źródła: