przysmak

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

przysmak (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. spoż. rzecz, którą ktoś bardzo lubi spożywać, która mu bardzo smakuje
(1.2) przen. coś dającego szczęście, poczucie komfortu
(1.3) daw. drugi nakładający się posmak, psujący ten pożądany[1]
(1.4) daw. przen. cechy etosu obce obserwowanemu, które dają się zauważyć, nawet rażą[1]
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Łakocie i przysmaki babci Honoraty cieszą wnuczęta.
(1.1) Szpajzę można uznać za jeden z przysmaków kuchni śląskiej.
(1.1) Przysmakiem surykatek krocionogi.
(1.2) Lekkoduch goni za przysmakami życia.
(1.3) Tort stał w lodówce i zaraz nabrał przysmaku wędlin.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) frykas, delikates, delicja, rarytas, smakołyk, specjał
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) łakoć
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. smak m
zdrobn. przysmaczek m
czas. smakować ndk.
przym. smaczny
przysł. smacznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. przy- + smak
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło przysmak w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.