przypalić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

przypalić (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. przypalać)

(1.1) spalić częściowo zewnętrzną część
(1.2) zapalić tytoń od kogoś

czasownik zwrotny dokonany przypalić się (ndk. przypalać się)

(2.1) ulec przypaleniu
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) nadpalić, opalić, przypiec
(2.1) poczernieć, przypiec się
antonimy:
(1.1-2) nie przypalić
(2.1) nie przypalić się
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. palaczka ż, przypalanie n, przypalenie n, przypalenizna ż, przypał mrz
czas. rozpalać, palić, przypalać ndk.
przym. palny
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. przy- + palić
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: