przewodniczka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

przewodniczka (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) turyst. kobieta zajmująca się oprowadzaniem wycieczek turystycznych, pokazująca turystom miejsca warte zobaczenia, eksponaty itp.
(1.2) kobieta, która czemuś przewodzi, pokazuje drogę
(1.3) przywódczyni duchowa lub ideowa
(1.4) zool. samica przewodząca stadu
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Oprowadzała nas przewodniczka z muzeum w Cieszynie.
(1.4) Najokazalsza słonica, przewodniczka stada, szła na początku grupy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przewodnictwo n, przewodzenie n, przewodniczenie n, przewodniczący m, przewodnicząca ż
forma męska przewodnik m
czas. przewodzić ndk., przewodniczyć ndk.
przym. przewodnicki, przewodniczy, przewodnikowy, przewodni
skr. pwd.
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. przewodnik + -ka < pol. przewodzić
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: przewodnik
źródła: