Przejdź do zawartości

przespać

Przejrzana
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

przespać (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˈpʃɛspat͡ɕ], AS: [pšespać], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. przesypiać)

(1.1) spać przez pewien czas
(1.2) śpiąc, przeoczyć
(1.3) śpiąc, przetrwać trudne chwile
(1.4) przen. nie wykorzystać szansy

czasownik zwrotny dokonany przespać się

(2.1) spędzić krótki czas na spaniu
(2.2) eufem. odbyć stosunek płciowy z kimś
(2.3) przen. w zwrocie przespać się z czymś: zastanowić się nad czymś
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Tak więc noc w Asuanie przespałem pod najprawdziwszą moskitierą[1].
(2.1) Muszę się trochę przespać i dojść do siebie.
(2.2) […] facet umierał ze strachu, że po ślubie nie będzie już mógł przespać się z żadną inną kobietą[2].
składnia:
(2.2) (nie) przespać się z + N.
kolokacje:
(1.1) przespać godzinę / kilka godzin / ranek / cały dzień / całą nocnie przespać nocy • przespać spokojnie
(1.2) przespać pobudkę / przystanek / stację / śniadanie
(1.3) przespać ból głowy / chorobę / smutek / zmartwienie
(1.4) przespać okazję / sprawę / szansę / właściwy moment
(2.1) przespać się na ławce / na kanapie / na materacu / na podłodze / na sianie; na dworcu • przespać się po obiedzie / po pracy / po południu • przespać się pod kocem; pod drzewem • przespać się przed podróżą • przespać się u kolegi / u znajomych • przespać się w fotelu / w śpiworze; w hotelu / w pociągu / w samochodzie / w schronisku / w stodole; w dzień • przespać się krótko / trochę / godzinę / kilka godziniść się przespać
(2.2) przespać się z dziewczyną / z kolegą / z szefem / z żoną
(2.3) przespać się z decyzją / z problemem / ze sprawą / z tematem
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. śpiący
rzecz. śpiący mos, przespanie n
czas. zaspać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Marian Brandys, Śladami Stasia i Nel, 1961, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Cosmopolitan, nr 6, Warszawa, 1999 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.