Przejdź do zawartości

przesiąkliwość

Przejrzana
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

przesiąkliwość (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co przesiąkliwe
(1.2) fiz. właściwość określająca zdolność materiału do przepuszczania jakiejś substancji pod wpływem wywieranego na niego ciśnienia; zob. też przesiąkliwość w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Z całkowitym, u źródła, odrzuceniem dogmatu o odseparowaniu wiąże się teza o przesiąkliwości (…) dyskursów[1].
(1.2) Bezpośrednio od nasiąkliwości zależy przesiąkliwość naczyń[2].
składnia:
(1.1-2) przesiąkliwość + D.
kolokacje:
(1.2) przesiąkliwość gruntu / papieru / dachówek / …
synonimy:
(1.1) przesiąkalność
antonimy:
(1.1) nieprzesiąkliwość, nieprzesiąkalność
(1.2) nieprzesiąkliwość
hiperonimy:
(1.1-2) przepuszczalność
hiponimy:
(1.2) przemakalność
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przesiąk m, przesiąkalność ż, przesiąkanie n
czas. przesiąkać ndk., przesiąknąć dk.
przym. przesiąkliwy, przesiąkalny, przesiąkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) pol. przesiąkliwy + -ość
uwagi:
Formy potencjalne liczby mnogiej w tabeli odmiany zostały podane za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[3]. Inne słowniki (np.: Uniwersalny słownik języka polskiego[4]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
tłumaczenia:
źródła:
  1. Stanisław Borzym Obecność ryzyka. Szkice z filozofii powszechnej, Wydawnictwo IFiS PAN, Warszawa 1998, ISBN 8387632201, s. 154
  2. Longin Kociszewski, Jerzy Kruppé Badania fizykochemiczne ceramiki warszawskiej XIV-XVII wieku w: Studia i Materiały z Historii Kultury Materialnej, ISSN 0081-6558, t. 47, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1973, s. 63
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „przesiąkliwość” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
  4. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.