przemytnik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

przemytnik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pʃɛ̃ˈmɨtʲɲik], AS[pšẽmytʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba dokonująca przemytu, przemycająca coś
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) szmugler, kontrabandzista
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) przestępca
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przemyt m, przemycanie n, przemycenie n, przemytnictwo n
forma żeńska przemytniczka ż
czas. przemycać ndk., przemycić dk.
przym. przemytniczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. prze- + myto, dosł. „ten, który nie chce płacić myta”
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: