przecena

przecena (język polski)

przecena (1.1)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hand. ekon. obniżenie ceny sprzedaży towaru

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	przecena	przeceny
dopełniacz	przeceny	przecen
celownik	przecenie	przecenom
biernik	przecenę	przeceny
narzędnik	przeceną	przecenami
miejscownik	przecenie	przecenach
wołacz	przeceno	przeceny

przykłady:

(1.1) Amerykańskie indeksy zamknęły się wczoraj raczej niezdecydowanie po przecenie z poniedziałku.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. cena ż, przecenianie n, wycenianie n, wycena ż, wycenienie n, bezcenność ż, cenienie n, docenianie n, docenienie n, cenówka ż, ocena ndk., ocenka ż, ocenianie n, ocenienie n, niedocenianie n, niedocenienie n, cennik m, drogocenność ż

zdrobn. przecenka ż

czas. cenić ndk., wyceniać ndk., wycenić dk., przeceniać ndk., przecenić dk., oceniać ndk., ocenić dk., doceniać ndk., docenić dk., nie doceniać ndk., nie docenić dk.

przym. cenny, cenowy, przecenowy, ocenny, wycenowy, bezcenny, nieoceniony, cennikowy, drogocenny

przysł. bezcennie

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) pol. prze- + cena

uwagi:

tłumaczenia:

• duński: (1.1) prisnedsættelse w, prissænkning w, prisreduktion w, prisnedslag n

źródła: