przebieraniec
przebieraniec (język polski)
[edytuj]
- wymowa:
- IPA: [ˌpʃɛbʲjɛˈrãɲɛt͡s], AS: [pšebʹi ̯erãńec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.• akc. pob.• i → j
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pot. osoba występująca w kostiumie upodabniającym ją do kogoś, czasem w masce
- (1.2) pot. żart. o człowieku niestandardowo, śmiesznie ubranym
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik przebieraniec przebierańcy dopełniacz przebierańca przebierańców celownik przebierańcowi przebierańcom biernik przebierańca przebierańców narzędnik przebierańcem przebierańcami miejscownik przebierańcu przebierańcach wołacz przebierańcu[1] przebierańcy
- przykłady:
- (1.1) W drzwiach stanęli przebierańcy – diabeł i śmierć; okazało się, że to kolędnicy.
- (1.2) Nasza córka chyba wpadła w nie najlepsze towarzystwo, widziałem ją na ulicy z jakimś dziwnym przebierańcem.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. przebranie n, przebieranie n, przebieralnia ż, przebieranka ż
- czas. przebierać ndk., przebrać dk.
- przym. przebierańcowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- rosyjski: (1.1) ряженный
- źródła:
- ↑
Hasło „przebieraniec” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
